Historia gminy Krupski Młyn sięga drugiej połowy XVII w. W 1687 r. kroniki odnotowują istnienie w Potępie kuźnicy żelaza. W wieku XIX istnieje tu fryszerka i walcownia sztab żelaznych czynna do siedemdziesiątych lat owego wieku.           Nazwa miejscowości wywodzi się od właściciela młyna wodnego - Wacława Krupy - który mieszkał i pracował w pobliskiej miejscowości. Do końca II wojny światowej, w granicach powiatu strzeleckiego Krupski Młyn należał do Niemiec. Po wojnie, na mocy rozporządzenia Rady Ministrów z 12 listopada został włączony do powiatu tarnogórskiego i otrzymał statut osiedla. Na mocy ustawy z dnia 29.11.1972 r. utworzono gminę Krupski Młyn o obszarze zbliżonym do dzisiejszego, jednakże już 1977 r. jej obszar włączono w obszar administracyjny Tworoga.           Zmiany polityczno-społeczne dokonując się w kraju w 1989 r. umożliwiły podjęcie starań o ustanowienie samodzielnej gminy Krupski Młyn.

Obecny Krupski Młyn jest niewielką gminą, o małej gęstości zaludnienia i prostym układzie przestrzennym . Obszar gminy (39.0 km2) jest w ponad 80 procentach pokryty lasami. Gmina ma około 3.700 mieszkańców, a osadnictwo koncentruje się w trzech osiedlach: Krupskim Młynie (2050 mieszkańców), kolonii Ziętek (830) i Potępie (810). Osiedla są połączone wzdłuż głównej drogi łączącej gminę z aglomeracją katowicką i prowadzą przez środek obszaru gminy. Gmina jest pięknie położona w dużym kompleksie lasów lublinieckich, z dość dobrze zachowanym naturalnym charakterem krajobrazu, nad rzekami: Małą Panwią, Stołą, i Liganzją . Położenie gminy w promieniu 50 kilometrów od centrów: Katowic, Częstochowy i Opola, oraz zaledwie 15 kilometrów od najbliższego miasta kilkumilionowej katowickiej aglomeracji miejsko-przemysłowej (Tarnowskie Góry) sprawia, że lasy gminy są atrakcyjnym celem turystycznych wyjazdów mieszkańców miast szczególnie w okresach zbierania grzybów i jagód.
Krupski Młyn jest ośrodkiem przemysłowym o ponadlokalnym znaczeniu. Tutaj znajduje się Główny i jedyny zakład przemysłowy gminy. Jest nim Zakład Tworzyw Sztucznych Nitron-Erg, zatrudniający około 2000 osób, w tym wiele spoza gminy. Jego specyfiką jest silne powiązanie z przemysłem górniczym. Ludność w wieku produkcyjnym stanowi 60 procent ogółu mieszkańców gminy i jest to wskaźnik wyraźnie wyższy niż w gminach sąsiednich. Dominuje zatrudnienie w przemyśle, w tym znacznie poza gminą. Zatrudnienie Poza przemysłem jest marginalne i nieistotne.